ΕΛΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ

Το ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ στα προϊόντα της ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ κρίθηκε νόμιμο με την υπαρ. 8839/2014 απο το Δικαστήριο της Αθήνας στο οποίο προσέφυγε η εταιρία 3Ε

15 Μαρτίου 2014

Της Άννας Χατζησοφιά




Όλα παν καλά με Κόκα Κόλα?
Ανάμεσα στις καλύτερες διαφημίσεις ήταν πάντα αυτές της Κόκα Κόλα






Της Άννας Χατζησοφιά        

Η εικόνα του αναψυκτικού από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, που η μυθολογία του το θέλει όταν πρωτοκυκλοφόρησε, σαν φάρμακο, να περιείχε κοκαΐνη, που ως εκ τούτου προξενούσε ευφορία και έκανε τους καταναλωτές του να βλέπουν πάντα την φωτεινή όψη των πραγμάτων, έχει αποικιοποιήσει το ασυνείδητο όλων μας.

Στο μυαλό μας προβάλλεται αυτόματα σαν την χαρούμενη όψη του Καπιταλισμού. Είναι ο Άγιος Βασίλης της κατανάλωσης, που άλλαξε μέχρι και χρώμα στολής, από πράσινο σε κόκκινο, για της ανάγκες διαφήμισης του προϊόντος.

Στην Ελλάδα πρωτοκυκλοφόρησε ντάλα Χούντα, στις 10 Αυγούστου του 1969, λίγες μέρες μετά που ο άνθρωπος πάτησε το πόδι του στη σελήνη, και για τα παιδιά εκείνης της εποχής το μπουκάλι του καινούργιου αναψυκτικού, ήταν το ίδιο μαγικό με το Απόλλων 11.
 Βασικό του προσόν; Ήταν ξένο, κάτι που πουλούσε πολύ σ αυτές τις ηλικίες, μέχρι παιγνίδι υπήρχε που οι πιτσιρικάδες μιλούσαν μεταξύ τους αλαμπουρνέζικα τα οποία αποκαλούσαν «ξένα», και καταλαβαινόντουσαν κιόλας.

Το κόκκινο γλυκό ανθρακούχο γρήγορα αντικατέστησε την σπιτική βυσσινάδα και θα έπρεπε πλέον να ήσουν πολύ μώμολο για να πίνεις πορτοκαλάδα.

Φυσικά αποτελούσε και δήλωση statement καθόσον ψιλοακριβούτσικο, για να κοσμεί το καθημερινό τραπέζι, για τον μέσο Έλληνα της εποχής. Συνήθως συνόδευε το σινεμά, βοηθούσε και η διαφήμιση που προηγούνταν της ταινίας, γιατί ποιος γονιός θα άντεχε την παιδική γκρίνια στο διάλειμμα και την υποτίμηση του από τους άλλους θαμώνες που θα υποψιάζονταν την οικονομική του κατάσταση.

Ένα από τα πρώτα  διαφημιστικά σλόγκαν του αναψυκτικού, ήταν το «Όλα παν καλά με κόκα κόλα, όλα πανέ (ο τόνος στη λήγουσα για να ταιριάζει με την μουσική που είχε φτιαχτεί για την αγγλόφωνη διαφήμιση) καλά», φράση που ηχούσε ειρωνικά στην χώρα της Γυάρου και της καταστολής. Παρόλα αυτά, ή για όλα αυτά, σαν μια ψευδαίσθηση χαράς και μοντερνιάς, η επιτυχία του ήταν τεράστια.

Τα χρόνια περνούσαν, με την πτώση της Χούντας και την αισιοδοξία των πρώτων χρόνων της Μεταπολίτευσης, το νέο σλόγκαν Χαμογέλα και συ, φαινόταν πιο ταιριαστό. Η διαφήμιση μπήκε σε κάθε σπίτι, μέσα από την μικρή οθόνη της  ασπρόμαυρης τηλεόρασης, η τηλεόραση έγινε έγχρωμη, ιδιωτική, και φυσικά όπου και να πας, την δεκαετία του 90, Κόκα Κόλα ζητάς.

Η Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως, η γνωστή και σαν 3 Ε, εξελίχθηκε σε κολοσσό,  στο δεύτερο μεγαλύτερο εμφιαλωτή διεθνώς, με εγκαταστάσεις σε 28 χώρες. Στις 29 Απριλίου 2013, η Coca-Cola HBC AG αποκτά το σύνολο των κοινών μετοχών της Coca-Cola Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως Α.Ε, με έδρα την Ελβετία. HBC,   όπως λέμε Τράπεζα.

Η Κόκα Κόλα, στο τελευταίο της μπαράζ διαφημίσεων, χρησιμοποιεί σαν μπαγκράουντ την κρίση. Τα σποτ της ξεκινούν με πρόσωπα σε απόγνωση και με δραματική μουσική υπόκρουση μας πληροφορεί ότι όλο και περισσότεροι δεν περιμένουν τίποτε πια, για να ανατρέψει μετά τον ζόφο πως; Υμνώντας τον εθελοντισμό και την αλληλεγγύη και επικροτώντας τους Έλληνες που καθημερινά όλο και περισσότεροι επιλέγουν το καλό.

Θα μου πείτε, που είναι το πρόβλημα, αυτό δεν θέλουμε από τους πολίτες; Αλληλεγγύη δεν ζητάμε και μέσα από αυτή δεν πιστεύουμε σε ένα καλύτερο αύριο; Εμείς ναι. Αλλά ας δούμε πως πιστεύει η Κόκα Κόλα την αλληλεγγύη και τον ανθρωπισμό.

Η εταιρεία με την τεράστια κερδοφορία, εκτός της μεταφοράς της έδρας της εκτός Ελλάδας, κλείνει την μία μετά την άλλη τις κρίσιμες τοπικές μονάδες, μεταφέρει την παραγωγή από το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης και του Βόλου στο εξωτερικό για να αυξήσει ακόμα περισσότερο τα κέρδη της, εκμεταλλευόμενη τα χαμηλότερα μεροκάματα, αλλάζει τον τρόπο διανομής, αναθέτοντας την σε εξωτερικούς συνεργάτες, απολύει εκατοντάδες εργαζόμενους, στέλνοντάς τους στην ανεργία και τις οικογένειές τους στην ανέχεια, και μας δείχνει την άλλη όψη  του Καπιταλισμού, την πραγματική, όχι αυτή του μάρκετινγκ, που δεν είναι και τόσο χαρούμενη.

Η φίρμα που μιλάει για εθελοντική εργασία, μάλλον εννοεί στην ίδια, και το καλύτερο μέλλον στο οποίο πιστεύει, είναι το δικό της μέλλον. Γιατί για των εργαζομένων, που βρίσκονται στην 167η ημέρα απεργίας, δεν δίνει πεντάρα. Αντίθετα, πληρώνει ιδιωτικές εταιρείες σεκιούριτι για να εκφοβίζει τους απεργούς. Στέλνει εξώδικα, μηνύσεις και την αστυνομία να συλλάβει απολυμένους απεργούς μέσα στα ίδια τους τα σπίτια την ώρα που κοιμούνται.

Και επειδή όπου κι αν πας, Κόκα Κόλα ζητάς, τα ίδια γίνονται και στην Ισπανία. Τέσσερεις μονάδες εμφιάλωσης κλείνουν και απολύονται 1200 εργαζόμενοι, γιατί εκτός από τους Έλληνες πρέπει να βρουν και οι Ισπανοί reasons to believe.

Στην Θεσσαλονίκη πάντως πιστεύουν. Πιστεύουν στο αγώνα. Πιστεύουν ότι με την ενότητα θα κάμψουν την Πολυεθνική  και θα αποδείξουν ότι ο Καπιταλισμός δεν είναι ανίκητος. Έχουν λόγους να πιστεύουν ότι με την βοήθεια όλων μας και την συμμετοχή μας στον αγώνα τους όλα θα πάνε καλά. Ζητάν από εμάς να μπούμε στη θέση τους και να υπογράψουμε την φόρμα διαμαρτυρίας εδώ.

Το βίντεο με τις οικογένειες των απολυμένων που υπάρχει στο site, είναι δυνατότερο από κάθε διαφήμιση και μας δίνει λόγους να πιστέψουμε και να διεκδικήσουμε την επαναλειτουργία του εργοστασίου της Θεσσαλονίκης και την ακύρωση των απολύσεων. Παράλληλα οι απεργοί έχουν κηρύξει μποϋκοτάζ στα προϊόντα Κόκα Κόλα.

Ας στηρίξουμε με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας μας, light, zero, classic αγωνιστικό, τους απεργούς. Από σήμερα, όπου κι αν πας, Κόκα Κόλα μην ζητάς.